De Oliebollen op het Zuidlaardermeer
29/11/2010
De Oliebollen wedstrijden ZuidLaarderMeer 2010
De ochtend begon erg koud. De deuren van mijn auto kreeg ik moeilijk open, ik bleek geen krabber te hebben dus moest ik wachten totdat de blower mijn voorruit van ijs had ontdaan. Een dichte mist. Glibberen op de weg rond het meer, bevroren remmen.....verdikkeme, dwars op de weg.... ik kan het clubhuis niet vinden.
De boot "het klerejong" lag al veelbelovend op de trailer in de buurt van de takel. Ik moest lachen.. en met die wonderschone kristallen willen wij het water gaan bezeilen.
Eerst maar eens koffie. Dan nog maar eens koffie. Een warme chocomel een thee....ja daar komt de zon. De overkant van het meer is vaag te ontdekken. zozo zou het dan toch nog door gaan? Met een opkomst van tien boten met twee stoere sportieve bikkels die van ver zijn gekomen zou het toch wel erg mooi zijn als we hier in ieder geval één wedstrijd kunnen zeilen. De wedstrijdcommissie gaat het water op en in de tussentijd kopen we heerlijke snert waarvoor de kok nog even zijn sterren komt opvragen bij het publiek. Een warm applaus.....we zijn nu van binnen ook helemaal warm. Een enkeling heeft pas na een bal gehakt en twee koppen snert genoeg. We gaan ons van al het verzamelde vocht ontdoen en dan gaat het toch maar gewoon gebeuren. We gaan het water op. Twee thermo lagen broek en shirt, een ski trui en fleece mijn gill jas en broek en een zwemvest. Het kleedhok is in een keer weer clubhuis.
Het leven van een fokkenist is best wel lekker. Die stuurmannen weten precies hoe ze hun bootje moeten strelen. Geen boot is hetzelfde dus laat ik ze maar rustig hun gang gaan en stel ik mij in de tussentijd het liefst blond op. Ik kan beter foto's gaan maken. En dan zijn we weg. Oppassen voor de rietkraag want er is wel vaker iemand vast komen te zitten. Ja hier... op deze plek is jeroen een keertje omgegaan zegt Wim. Je moet er niet aan denken dat je nou een nat pak gaat halen.
Met een mooie windkracht 2 en een waterig zonnetje zetten we koers naar het startschip. Wim zet zijn boot al vroeg dwars op de startlijn klapperend in de wind. Fok los, beetje prikken, fok weer even aan, dan weer los 3.2....1... ja we gaan. Fok aan en we zijn weg. Een lang rak, de eerste ton. We liggen op een keurige plek 4. Vasthouden maar. Hier en daar een foto maken en gezellig kletsen. Melle ligt ver achter ons. Ik verkneukel me nu al dat ik straks kan zeggen dat ik hem de hele wedstrijd niet heb gezien. Goed hoor Wim. Bas ligt voor ons. De uiteindelijke winnaar van de dag.
In het voorlaatste rak zijn we denk ik te gezellig aan het kletsen. Melle heeft een goede koers ingezet of wij juist een slechte. Wij niet alleen. Wolter en Wietse hebben zich net als ons verkeken op de wind. Verdraaid wat is zeilen toch moeilijk. We eindigen op plek 8. Nog net niet als laatste binnen. Meteen komt wedstrijd 2 er achteraan. En ja hoor. In het laatste rak is daar weer melle. Even voor de finish kruist hij ons en roept bak. Wim je had natuurlijk achterlangs moeten gaan. Melle wil namelijk best een tweede gat in zijn romp. Overstag dan toch maar en onze plek is verkeken. We finishen kort na Melle. Dan snel maar naar het clubhuis terug. Brr nou merk ik pas hoe koud het is. Ze hebben de vuurkorf al aangestoken en binnen knispert de kachel. Heerlijk. Onze voorzitter Peter is samen met zijn vrouw Dienke in het kader van de protestcommissie aanwezig. Eddie en Harm Rijks komen gezellig de twee zonen aanmoedigen. Francis zit totaal ziek van de kou voor de haard. Een heleboel gezelligheid en drank later komt de boerenkool op tafel. Een prima kok is daar weer aan het werk geweest. Daarna de stad in. In een hoog tempo wordt het bier mij in de hand geduwd. Ik heb inmiddels een file bier op de bar gespaard. Waar laten die mannen toch al dat bruisende vocht. Nog even en ik ga ontploffen. Bij mijn buurman stijgt de zure lucht al op. Tijd om een kopje thee te bestellen terwijl ik hier en daar ongemerkt wat glazen aan het lozen ben. Vroeger kreeg ik dan een meter bier voor mijn neus kado. De tijden zijn nu anders. Ik ben dan inmiddels ook bijna een kwadraat ouder dan mijn medezeilers. Sander had even bij buurman Mulder gekeken maar daar kwam hij na een kwartier van terug om te ontdekken dat niemand hem gevolgd was. Ja een taxi .....hij had gelijk. Naar huis en inspiratie opdoen voor de volgende dag. Mijn idee ook. Ik lag om 2 uur op bed. Ik kreeg rond 5:30 nog een vage melding van Wietse dat er door de mannen kebab gegeten werd.....pfff en dan nog even snel op bed. Een geweldige zaterdag! Op naar een wondermooie zondag. Hoe liggen de boten erbij. Hoe zien de zeilers eruit. Ik moet een liedje zingen voor Hans geloof ik. Hoe gaat dat liedje ook weer in die film over een boot ... de Titanic. Dat wil hij graag. .....Ik ben blij dat de vrouw in de film blijft leven. Het Klerejong dag twee van de Oliebollen 2010
Wim gooit op de app. "De boot ligt dichtgevroren" ......een geratel van het koffertje van Wolf op de weg voor mijn huis (Zo wordt wolter omgeroepen bij de prijsuitreiking) en daar staan twee frisse jongens op de stoep. Nou fris.....Best dapper hoor. Na de kebab van ca 6 uur nog een app sturen dat er een maaltijd naar binnen wordt geschoven en om 9:30 staan de heren gewoon weer paraat. De echte man weet zijn vechtlust ....uhh vetlust na alle bier een paar uur later te stillen met de kern van het weekend. Nou meneer van Drunen....bij nader inzien gaat het met u en de oliebollen niet zo goed vanmorgen. Hans zingt een uur later over het water dat hij nuchter is en heel goed in de gaten heeft dat hij met zijn klerejong toch echt wel de goede kant op zeilt. Hij vroeg vannacht nog naar een lied. Ik mag het nu niet zingen. Er liggen warempel echte ijsschotsen in het water.
Ik heb al vroeg door dat ik even op de foto moet met de winnaar van dit weekend. (Oei wat jammer voor Bas. In het laatste rak maakt hij een kapitale fout en eindigt op de tweede plek.)
Alles is bevroren. De schoten staan rechtop in onze handen en de boten zijn wit. Het ijs schuift langs de boten het riet in. De zon brandt in ons gezicht. Dit weekend is beslist mijn mooiste zeilervaring. Op de startlijn schiet alweer de heer van Drunen ons in de tweede wedstrijd voorbij. Nu een golf achterlatend. Het water gutst over de boeg in de boot en ik ben in een keer kletsnat. Het water is in een mum van tijd bevroren en mijn handschoenen zijn doorweekt. koud koud koud. De eerste wedstrijd worden we 4 en de laatste wedstrijd zijn we 8. Het is duidelijk zichtbaar dat bij ons het lampje aan het eind van de dag uit is. Ik weet niet hoe al die mannen het vol kunnen houden. Een rondje teveel voor mij en het werd mij ook net iets te koud. Het weekend sluiten we op plek 7 af.
Sander is gelukkig een tevreden winnaar en trotse eigenaar geworden van een trofee fles antivries.
The winning team Op naar goede condities voor het midwinter evenement in nieuwkoop met Bas. Sander doet dan ook weer mee. Je hebt zo'n tv programma waar iedereen zijn liedje zingt en nummer één wil zijn. Tranen als het net niet lukt. We gaan niet zingen Bas, dat lied bewaar ik voor Hans, maar is het je wel eens opgevallen dat je in de luwte van de tweede plek uiteindelijk de beste kansen krijgt op echt succes.
Door Annemarie Busschers fokkenist 4354
Foto's
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|