Prijsuitreiking en diplomering op 7 november 2010
10/11/2010
Zondagmiddag 7 november was het ineens weer een drukte van belang bij Boei 12, althans op de begane grond. De oorzaak van de drukte was dat er wat te halen was, een compleet zeiljaar werd verzilverd.
Dat verzilveren moet niet al te letterlijk genomen worden maar het was wel echt bling bling.
Dit jaar had Bouke de zware taak om zowel de prijswinnaars bekend te maken als wel zijn befaamde diepte-interviews te doen. Normaal gesproken vervult hij de rol van side-kick van Kirsten maar die heeft tijdelijk iets anders te doen. Schijnt iets van doen te hebben met het vormen van een nieuw lid of leden. In elk geval gaat het om ware clubliefde.
Dit jaar was er ook nog een nieuwe klasse toegevoegd. De cursistenklasse zou je het kunnen noemen. Geen nieuw type boot maar een nieuw type leden. Het zijn de mensen die de zeilcursus voor volwassenen hebben gedaan in de valken en nu ook hun eerste wedstrijdjes hadden gevaren.
Voor veel optimist/splashzeilers heeft zo’n prijsuitreiking wel iets van een Sinterklaas bezoek op school. De uitgestalde bling bling bekers worden door vooral de optimistzeilers vooraf al met begerige blikken bekeken. Welke zou voor mij zijn, zie je ze denken. Ook een beetje zenuwachtig als ze bedenken dat Sinternielsen het soms nodig vindt om je even vast te houden voor zijn diepte-interview.
Wat viel er dit jaar op?
Om te beginnen bij de nieuwe cursistenklasse, daar bleek dat voor de puntentelling niet met zeilnummers wordt gewerkt maar met de uiterlijke kenmerken van de bemanning. De eerste prijs was bijvoorbeeld voor de kale koppen boot.
De 16 kwadraat klasse liet een nieuwe ontwikkeling zien. Afhankelijk van het weer wordt gevarieerd met de ballast die wordt meegenomen. Eerder had de stuurman gewoon een fokkenist maar nu gaat het om de ballast die in de trapeze wordt gehangen. Een S-je voor licht weer, een M-metje voor windkracht 3 of 4, dan komt het L-letje voor windkracht 5 en XL gaat voor 6 of meer.
Deze tactiek heeft Theo Dik geen windeieren gelegd, maar hij heeft dan ook de beschikking over de gehele familie Vloet. Die kan in verschillende maten voorzien.
Een belangrijke speler is hier ook Klaas Kreuijer die beweerde zelfs de beschikking te hebben over tussenmaatjes. Geen wonder dus dat beide heren in de prijzen vielen.
Wel moet worden bedacht dat Theo veel langer met een S-je kan doorvaren dan bijvoorbeeld Wim Wind. Enig denkwerk is wel vereist bij deze nieuwe ontwikkeling in de kwadraatklasse.
Bij de Laserklasse bleek zeilster Els Niezen over een heuse zaakwaarneemster te beschikken. Moeder Klary moest meermalen bij Sinternielsen komen. Nu is het wachten natuurlijk op het moment dat Klary ook eens een wedstrijd voor Els waarneemt. Op zondagmorgen schijnt Klary over een betere start te beschikken dan Els.
Dit jaar moest Theo Helder met wat minder prijzen genoegen nemen omdat hij van het rechte (berg)pad was geraakt na een klein misstapje.
De Splash klasse moet ook zeker genoemd worden. Hier heeft Charlotte Puister iedere keer slapeloze nachten voor de prijsuitreiking. Wat zal Sinternielsen nu weer hebben te zeuren? Deze keer werd geïnformeerd waar de prioriteiten van Charlotte liggen. Zeilen, vriendje Douwe of toch school? Aangezien pa en moe wel aanwezig waren en Douwe niet, was de juiste volgorde: school, zeilen, Douwe. Onder andere omstandigheden zou het best anders kunnen zijn.
Ook de nieuwe splashzeilers Jeroen Dik en Wessel Vloet gingen al meteen met de nodige bling bling aan de haal.
Ook Arjen Feringa, halverwege het jaar van de optimist overgestapt naar de splash werd even naar voren geroepen. In de optimist kon Arjen zich met de Nederlandse top meten maar het lijkt er op dat het in de toekomst ook best eens zou kunnen lukken in een splash. Arjen is in elk geval uitgenodigd voor het zogenaamde talentteam. Dat talentteam is een soort landelijke junior kernploeg voor de splash. Oh ja, hij had ook nog even meegedaan aan het EK Splash, nr. acht was hij geworden.
En dan de koningsklasse. Dat kan niets anders zijn dan de optimistklasse. Immers bijna alle grote kampioenen zijn hier in begonnen. Ik zeg nu wel koningsklasse maar er was echter sprake van een klassekoningin. Nadat Ayla Visser al een behoorlijke greep in de prijzenkast had gedaan en haar al een paar keer was gevraagd wie de hoofdprijs bij de optimisten zou winnen, werd ze weer naar voren geroepen toen het om de hoofdprijs ging. Inderdaad eeuwige roem voor Ayla . Pa Visser, dit jaar in de laser, keek volgens een oplettend lid een tikje jaloers naar al die bekers van dochterlief. Misschien mag hij er wel één van Ayla.
Ook Sven Buikema bleek dit jaar een grootverdiener in bling bling.
Dan moet ik Sinternielsen nog even melden dat hij zijn huiswerk niet helemaal goed had gedaan. We moeten het hem maar niet kwalijk nemen, hij wordt al wat ouder, 65 jaar wordt zo aangenomen.
Wat is het geval? Toen ook Max van Zanten een prijs in ontvangst mocht nemen werd Max gevraagd naar de strijd die Max vaak met neef Wouter Vos moet voeren. Vaak was Wouter net iets sneller dan Max. De vraag was wanneer Max nu Wouter eens zou pakken. Hier ging Sinternielsen in de fout want in de laatste combi, op het Schildmeer nogwel, eindigde Max toch echt voor Wouter.
Naast dit prijzenfestival was er natuurlijk ook nog de uitreiking van de behaalde CWO-diploma’s . Na het theoriegedeelte in maart wordt in september het praktijkgedeelte gedaan.
Onder strenge doch rechtvaardige leiding van Rob Helder worden de examens afgenomen en als je dan het toch wel felbegeerde diploma te pakken hebt, dan heb je het ook echt wel verdiend. Dat er dan soms zelfs tegelijkertijd twee diploma’s worden gehaald, petje af.
De volledige uitslagen van dit jaar zullen binnenkort op de site te vinden. Dit was slechts een sfeerverslag van onze correspondent ter plekke.