Wereldkampioenschappen Splash in Wales
31/08/2009
De avontuurlijke heenreis
Op vrijdag 31 juli begonnen we met zijn vieren ( mijn ouders en Jesper Slijkhuis) per auto met drie boten aan een tocht naar Wales. Mijn broer Tom reed met nicht Willemijn en ouders `de Engbertjes’ mee. Daar werd n.l. het WK Splash gehouden. We namen de boot van Calais naar Dover. In Engeland hadden we een bed and breakfast geregeld. ‘s Avonds lekker eten en de volgende morgen na een Engels ontbijtje ( witte bonen in tomatensaus, worstje, bacon met ei en toast) weer verder.
De reis verliep goed. Dwars door Engeland met navigator Jesper naast mijn vader. Tijdens het laatste stuk Wales, door het bergachtige Snowdonia, brak de hoofdas van de trailer. We stonden net stil voor een bocht. Er was bijna een auto met caravan op ons geknald. Ging net goed.
We konden de auto en trailer bij een paar hele aardige mensen op de oprit zetten. Het eerste wat ze ons vroegen `Do you like tea, Of course`. Even later werd er een boerensmid geroggeld. Deze laste de boel weer stevig op elkaar. Super en dat voor een zaterdagmiddag!! Alle vaste en losse ponden werden door ons bij elkaar verzameld als dank voor deze aardige weldoeners.
Even later gingen we als herinnering met de sympathieke Chris en zijn kinderen op de foto en weer door karren.
Met z'n allen bij onze gastheer Chris. (Wout links & Jesper rechts )
De camping
Onze camping bleek heel groot te zijn en er was van alles te doen. Van Burger King tot Starbugs en 3 hele grote gokhallen. Een zwembad met verschillende glijbanen en een heleboel voetbalveldjes waar we ’s avonds met heel wat jongelui afspraken. Wat opviel was dat de Engelsen ‘s avonds met het hele gezin , de hele avond naar de bingo gingen. De meisjes en vrouwen mooi gekleed en opgemaakt.
De trainingen
Dinsdags was mijn eerste training met het talenten team. Voor wie het niet weet. In dit team zitten 10 zeilers welke het gehele jaar door trainen, vaak in Medemblik. Een leuk team met ook een toffe trainer Jildert Koopmans (tijdens het WK).
Maar het zeilen….helaas… ik had last van mijn rug. Ik kon niet zitten, alleen staan of liggen. Ik had er al een paar dagen last van. Dus dat was afzien. Gelukkig was de vader van Flashzeiler Jeroen van Grunningen fysiotherapeut en kon mij helpen. Ik ging dagelijks bij hem langs.
Hartstikke mooi dat dit kon. Nogmaals bedankt.
Dus hierna veel mee geweest in de rubberboot met Jildert. Gelukkig leer je zo ook veel van de zijkant van je teamgenoten en het commentaar van de trainer. Het was in ieder geval erg mooi weer in die eerste week.
Geweldig. " Zeilen op de oceaan met bergen op de achtergrond "
Zaterdags werden de boten gekeurd. Zo’n 120 stuks. Dit ging allemaal prima. Zondag hadden we een practis race (een soort generale repetitie voor de echte wedstrijden aan. Helaas kon ik nog steeds niet varen vanwege de pijn in mijn rug.
De wedstrijden
Maandag moest ik een pijnstiller nemen bij het eten en als het echt niet wou nog 1 op het water. En dan maar zien hoever ik kwam. Dus maandag ben ik weer het water op gegaan. Ik zeilde boven verwachting, maar wel met veel pijn. Ik werd die dag 15e en 2e.
Ook de 2e dag had ik ook wel goed gevaren, al was het iets minder dan de 1e dag. De Nieuw-Zeelanders voeren geweldig de eerste dagen Stonden met 6 zeilers in de top 10.
De dinsdag waren we pas om half 11 klaar met eten omdat alles zo lang duurde (we kwamen pas om 19.00 uur van het water). Woensdag weer goed gevaren. Na drie dagen stond ik zelfs 17e !! Dus zeer tevreden.
De 4e dag was de wind heel erg draaierig. De wind kwam n.l. vanuit het land. En met de vele omliggende bergen kon ik er niets van maken. Voor mijn gevoel zat ik elke keer in het eerste kruisrak aan de verkeerde kant. Dat was dus balen. Ik zakte behoorlijk in het klassement.
De laatste dag waaide het stevig. De golven waren hoog. Voor mij normaal prima. Ik had goede zin. Maar die zin was snel verdwenen toen ik zag hoe ik bij de boven boei lag. Ik kon tellen van achteren van waar ik lag. Ik snapte er niets van. Het lukte gewoon allemaal niet. Dus de laatste wedstrijden waren weer niet goed . Flink balen. Maar ja. Hoort er ook bij. Ik kon niet verklaren hoe het kwam. Misschien lag het aan mijn concentratie.
Al met al heb ik lekker gevaren en mijn best gedaan. In ieder geval was het weer een mooie ervaring!
Afsluiting
‘s Avonds was er een prijsuitreiking. De uitslagen gaven aan dat ik 34e was geworden. Mijn doelstelling om bij de eerste 25 te komen maar dat had ik niet gehaald. Willemijn Engberts, mijn nicht, voer zich met gemak in de goldfleet, en werd uiteindelijk 49e. Klasse!
Mijn broer Tom eindigde op een verdienstelijke 49e in de silverfleet! Ook heel mooi voor hem!
Na de prijsuitreiking was er een mooi feest. Het feest was leuk en gezellig met alle zeilers. De volgende dag vroeg op en weer terug naar Nederland. Nu deden we het wel in 1 keer.
"Engeland goodbye!..."
Wout Hoogstraten
Splash 2190